POSTO is een participatief hedendaags dansstuk over het vinden van een plek. Er is geen vaste plek om te zitten; iedereen vindt zijn plek waar hij maar wil in de kamer. Drie grote ballen nodigen het publiek uit om mee te doen, te rennen en te dansen, en soms om samen te staan en toe te kijken.
Hoe doen we dit samen? Hoe kunnen we samen plezier hebben?
De ballen zullen ons helpen. Als speelobjecten nodigen ze mensen uit om te bewegen. Plotseling steekt een kind hardlopend de kamer over. Dan rent misschien iedereen achter een bal aan, totdat we allemaal in het midden zitten en kijken naar planeten die boven onze hoofden zweven.
POSTO wil via een spel – deels om te doen, deels om te kijken – nadenken over de subtiele balans tussen de vrijheid van interactie en het bewustzijn van de groep. Het is een uitnodiging om deel te nemen aan een voorstelling, waarbij wordt gespeeld op de dunne grens van handelingsruimte hebben en altijd een beetje ruimte overlaten voor anderen.
Een spel over empathie en het gevoel van verantwoordelijkheid dat ontstaat wanneer we samen spelen.