Vergeet het ideaalbeeld dat de samenleving in de 21e eeuw van de kunstenaar heeft. Karina Beumer bevraagt de hedendaagse positie van de kunstenaar op een bijzondere manier. Overweldigd door de verschillende aspecten en vaardigheden (sociale, zakelijke, dagelijkse, praktische, enz.) die van een beeldend kunstenaar worden verwacht, besluit Karina Beumer zelf ontslag te nemen en een vacature te plaatsen waarin ze, in ruil voor een vergoeding, sollicitanten vraagt om Karina Beumer te worden. Met slimme filmische en beeldende technieken neemt ze ons mee in de meanders van haar leven als kunstenaar en vermaakt ze zich ermee ons (en haarzelf) te laten verdwalen. Maar achter deze speelse spiegel gaat ook verraderlijk drijfzand schuil waarin een waardig leven en menselijke relaties vastlopen in een systeem dat vierkant draait.