Salvia

Toen een toen 20-jarige Nicole Selivan Oekraïne verliet vanwege de oorlog, liet ze ook een ontluikende muziekcarrière achter. Vier jaar later, en onder de naam SALVIA, brengt ze haar debuutalbum uit: ‘Cult of Suffering’ is een vorm van melancholische therapie geworden, doordrenkt met een darkwave- en postpunkgeluid dat soms verrassend optimistisch en dansbaar klinkt.\n\nNa haar vertrek uit Oekraïne landde Selivan in Brussel, waar ze Arno De Ros (King Viktor) ontmoette en zo werd SALVIA geboren. Een strakke baslijn en elektronische drums geven hun muziek een sombere energie die doet denken aan de dreampop, new wave en gothic alternative van bands als Boy Harsher, Lebanon Hanover and Current Joys. Het is een combinatie die ook bij Studio Brussel aansloeg, toen debuutsingle Time SALVIA een plek opleverde in de finale van talentenjacht De Nieuwe Lichting. Sindsdien is SALVIA te horen geweest in de verste uithoeken zoals Eastern Europe, Australië en de VS, en belandde ze op toonaangevende indiestations als KEXP, 3FM en FIP. Live heeft de band al een sterke indruk achtergelaten op festivals in Belgium and The Netherlands, zoals Left of the Dial, Fifty Lab, Leffingeleuren and We Are Open.\n\nDe donkere sfeer van Selivans muziek en teksten voert terug naar haar jeugd in Kiev, waar ze opgroeide met ouders die in de uitvaartbranche werkten. Omringd door verdriet, verlies en rouw ontwikkelde ze een diep respect voor de dood, sterfelijkheid en tijd. ‘Cult of Suffering’ is een verslag van alles wat ze heeft meegemaakt. De oorlog dwong haar te vertrekken met niets meer dan de fragmenten van een leven dat niet langer bestond. In Belgium onderging ze een diepe innerlijke transformatie: van totale instabiliteit en isolement naar een langzame, veeleisende reis gevormd door discipline en een onwrikbaar geloof in haar muziek. Die weg vormt de basis van dit album. “Ik transformeer mijn ervaringen in geluid zodat ik ze niet langer in stilte meedraag”, zegt Selivan. “Deze nummers worden een ruimte waarin mijn trauma's ophouden wonden te zijn en in plaats daarvan betekenis krijgen.”\n\nDe albumtitel is letterlijk bedoeld. “Bijna alle liedjes onderzoeken de verschillende mentale staten die een mens kan ervaren tijdens moeilijke tijden, inclusief degene die ik zelf heb beleefd.” ‘Cult of Suffering’ is geen zelfmedelijden, maar een eerlijke erkenning van negatieve emoties en het vermogen om ze te ervaren in plaats van ze diep van binnen te begraven.\n\nMuzikaal weerspiegelt het album die gelaagdheid. ‘You and Me’ injecteert een liefdesliedje met dreampop en shoegaze, terwijl ‘Annie’ poppy klinkt (zij het op de SALVIA-manier) maar een diep persoonlijk gewicht met zich meebrengt: het nummer begon als een eerbetoon aan een overleden vriend en groeide uit tot een spiegel waarin Selivan zichzelf herkende. ‘Adrenaline’ is een smeulend hoogtepunt, waarvan de sfeervolle reverb het geluid van The Cure and Bauhaus filtert door een laag shoegazey postpunk. ‘Slavic Soul’ is een sleutelnummers waarin Selivan openlijk zingt over haar Slavische roots, terwijl ‘Petting Love and Vodka’ de dansvloer opzoekt met sfeervolle goth-indie, voordat het tegen het einde overgaat in Berlijnse clubcultuur-synthwerk. En dan is er nog ‘Rutina’ — een buitenstaander, neigend naar dark disco en EBM — die Selivan in het Russisch hield. Ze schreef het zes jaar geleden op de fabrieksvloer waar ze plasmatelevisies in elkaar zette, voordat de oorlog uitbrak en voordat Russisch een verfoeide taal werd. Ze probeerde het te vertalen, maar zegt dat het nummer al zijn betekenis verloor in dat proces.\n\nSALVIA is de stem van één artiest die vorm geeft aan een gedeelde ervaring, persoonlijk maar herkenbaar. ‘Cult of Suffering’ is het bewijs dat je, zelfs als je met lege handen vertrekt, onderweg de bouwstenen voor iets nieuws kunt oprapen. Het album verschijnt op 27 november en wordt op 17 december gepresenteerd in de Botanique in Brussel.\n\nVOOR LIEFHEBBERS VAN : Siouxsie, The Haunted Youth, Warpaint