De Saint-Géry aan het Grand Hospice: kroniek van een vermeden verbrusseling

In de nasleep van de Seconde Guerre wereldoorlog ondergaat Brussel belangrijke werken die bedoeld zijn om er een moderne stad van te maken, een echt internationaal zakencentrum. Het is het begin van wat men later de \"Brussellisering\" zal noemen: de bouw van kantoortorens, stedelijke snelwegen of zelfs parkings veroorzaakt zo het verdwijnen van hele delen van het oude stedelijke weefsel. Men kan vandaag de lijst maken van urbicide plannen die de vernietiging van historische gebouwen hebben veroorzaakt, opgeofferd op het altaar van de tertiaire stad. Maar wat men minder kent, zijn alle projecten waaraan Brussel heeft kunnen ontsnappen: uitgewerkt op hoog niveau, het voorwerp geweest van belangrijke financieringen en gedetailleerde analyses, zal alle vasthoudendheid van de bewoners, het werk van de verenigingen of de helderziendheid van sommige verkozenen nodig zijn om ze te laten verlaten. Met dit bezoek stelt de ARAU u voor om de geschiedenis te reconstrueren van projecten die – gelukkig – niet werden gerealiseerd, die drie vandaag emblematische monumenten uit het Brusselse landschap zouden hebben doen verdwijnen: de Sint-Gorikshallen en de Sint-Katelijnekerk (bedreigd door een project van een \"mini-ring\" midden in het stadscentrum), en het Pachéco-hospice (dat plaats moest maken voor een appartementsblok). Drie complexe gevallen, met talrijke wendingen, waarbij meerdere actoren betrokken waren en, uiteindelijk, drie \"stedelijke overwinningen\" voor de stad en haar bewoners!