Joie #wouaj

Jonas Chéreau, danser, choreograaf en docent maakt van onderzoek en publiekswerking de bouwstenen van zijn creaties. Vreugde tot leven brengen, die zichtbaar en voelbaar maken: is dat mogelijk op het podium zonder die te spelen of te illustreren? En trouwens, wat roept wat op: de emotie of de beweging? Het onderzoek dat uit deze vragen ontstaat, roept spontaan de lach op, niet zozeer als een uiting van iets komisch – ondanks het aanstekelijke karakter ervan – maar als een motorische kracht vol klank, een middel tot ontspanning dat, als logisch gevolg, een ongekende aanwezigheid voortbrengt.De titel in spiegelbeeld geeft het al aan: Joie #wouaj beweegt heen en weer tussen de emotionele polen, kantelt en slingert, totdat het de tegenpolen verenigt. Als, zoals Deleuze zegt, “le pouvoir exige des corps tristes”, gaat het hier om het omarmen van vreugde als principe en praktijk van verzet. “Dit is een oproep tot lichtheid, een poging om de zwaartekracht te tarten.”