Jazz, geclashte portretten

Geïnspireerd door de energie van jazz en door iconische of minder bekende foto's, probeert Alain Dauchot door middel van tekenen de muzikanten vast te leggen in hun momenten van gratie. Via zijn zwart-witportretten probeert hij grafisch een deel van hun aura en hun mysterie weer te geven. Zijn schilderijen — gemaakt met paletmes, acrylverf en Oost-Indische inkt — zijn in zekere zin pogingen tot communicatie, tot communie. Als autodidact navigeert zijn stijl tussen expressieve schets en gevoelig portret. « De obsessie voor gezichten is als een rode draad in mijn picturale parcours. Ik teken in een zoektocht naar 'vibratie': uit het figuratieve stappen, overlopen naar abstractie, ergens zijn tussen het oppervlak van het papier dat we zwart maken en de diepe ziel van de geportretteerde die we proberen te voelen en weer te geven, tussen het verlangen om te 'representeren' en het pure plezier van het tekenen. Een kruispunt van intenties en ambities die nooit echt bereikt zijn, dus telkens opnieuw op de werkbank te leggen! » Geëxposeerd in het kader van de Marni Jazz Festival, zijn zijn portretten — « clashés », omdat ze op een zeer impulsieve manier zijn gemaakt — eerst en vooral eerbetonen aan jazzartiesten en muziek in het algemeen: diegene die ons meeneemt naar « elders ». Parcours "Ik begon met tekenen als tiener, via strips, daarna ben ik overgestapt op karikaturen en actualiteitstekeningen, en vervolgens ben ik beetje bij beetje begonnen aan een galerij van portretten van muzikanten: eerst rock, dan blues, en nu jazz… Altijd als 'amateur', uit plezier en passie! Ik heb een initiatie in Japanse kalligrafie gevolgd en sinds drie jaar ga ik één keer per week naar atelier Marcel Hastir (naaktmodellen)." A.D Techniek: Zwarte gesso, witte acrylverf, potlood. instagram facebook Zichtbaar op dagen / avonden van voorstellingen De bar opent een uur voor de voorstelling Gratis toegang