Dit zijn twee vrouwen die in het ruisen van de bladeren de klachten van het onzichtbare kunnen horen.
Dit zijn twee vertelsters die het gelach raden dat verborgen zit in het spatten van de rivieren.
Dit zijn twee dromers die ons uitnodigen om de wereld opnieuw te betoveren.
In het Brugmannpark, voor de duur van een zomerse wandeling, zullen de grenzen tussen fictie en werkelijkheid vervagen, met ondeugendheid, plezier en fijngevoeligheid.