Even een korte excursie naar het eerste non-fictieboek “Ik ben ik ben ik ben” van Maggie O’Farrell (2018) :
Op een zomerdag in 1596 gaat Judith, een jong meisje uit Stratford-upon-Avon met een flinke griep in bed liggen. Haar tweelingbroer Hamnet zoekt overal vergeefs om hulp. Hun moeder, Agnes, is ver buiten het dorp met haar geneeskrachtige planten in de weer. Hun vader werkt in Londen als toneelschrijver. Beide ouders hebben nog geen idee dat een van hun kinderen de week niet zal overleven.
Hamnet is een aangrijpende pageturner geïnspireerd op de zoon van William Shakespeare. Het is het verhaal van een zoon van een handschoenmaker die in navolging van de liefde zijn vaders regels aan zijn laars lapt, het verhaal van de vrouw voor wie hij valt, en hun familie. Een verhaal over moed, verdriet en liefde, over de unieke band tussen tweelingen, en over een vlo die in Alexandrië op een schip richting Europa terechtkomt. Maar bovenal het onvergetelijke verhaal van een jongen wiens naam werd gegeven aan een van de meest gevierde stukken ooit geschreven.
VPRO Gids: Het eerste non-fictieboek van de geweldige O’Farrell is al net zo verpletterend als haar romans... Adembenemend goed.
De Standaard: Een extreem levendige autobiografie. Een lofzang op het leven.
Op het boek "Ik ben ik ben ik ben" volgt nu (2026) de film “Hamnet”:
Nadat ze hun zoon Hamnet aan de pest hebben verloren, worstelen Agnes en William Shakespeare in het 16e-eeuwse Engeland met hun verdriet. Agnes, een genezeres, moet de kracht vinden om voor haar overgebleven kinderen te zorgen en tegelijkertijd haar verwoestende verlies te verwerken.
De Filmblog – Nathalie: Laten we meteen met de deur in huis vallen: Hamnet is een film die je compleet aan flarden huilt. En nee, dat is geen waarschuwing, dat is een belofte. Regisseur Chloé Zhao, die na haar Oscarwinst voor Nomadland (2020) een uitstapje maakte naar Marvel met de ietwat tegenvallende Eternals (2021), keert hier terug naar haar roots. En wat voor een terugkeer. Dit is Zhao op haar best: empathisch, meditatief, en met een camera die de ziel van haar personages weet te vangen.