Ictus: Fabio Machiavelli

“First we shape our tools and then they shape us.” (John M. Culkin) In het werk van Machiavelli gaat het om boetseren, telkens weer opnieuw. Al enkele jaren richt zijn artistieke praktijk zich op nieuwe lutherie, DIY-praktijken als compositieproces, en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten als alternatieve klankoppervlakken — net als bij veel componisten van zijn generatie. De instrumenten, objecten, technologieën en concepten die hij creëert, functioneren daarbij als actieve spelers binnen een transformerende muzikale praktijk.  Micro Breaths of a Blue Lung verkent de vocale, percussieve en resonante dimensies van grote zeezoogdieren. Het werk — een architectuur van 45 minuten opgebouwd uit een mozaïek van miniaturen — onderzoekt de klank karakters van walvisachtigen, die weerklinken in zijn bijzondere instrumenten. Tijdens het concert komen de instrumenten tot leven in interactie met de performers. Voor en na het concert kunnen ze ook benaderd worden als zelfstandige objecten, met een eigen klankwereld.