Zittend op mijn stoel

Blaise is een banaal buitengewoon kind. Elke schooldagochtend gaat zijn wekker om 7u00. Onderweg dwingt zijn lichaam hem om terug te keren, dus zingt hij om zichzelf moed te geven. Deze maandag, tijdens de wiskundeles, formuleert Monsieur Lhermitte het probleem van de dag. Blaise bevriest, de woorden raken in de war in zijn hoofd en dompelen hem onder in een dagdroom. In dit poëtische en surrealistische universum transformeert hij zijn moeilijkheid in een innerlijk avontuur, temt hij zijn angsten, verkent hij zijn geheugen en herontdekt hij zijn manier van leren. Een voorstelling over schoolfalen, maar vooral over de mogelijkheid om weer op te staan, sterker.