Bien Fermer Le Robinet Merci

De voorstelling gaat hierover: doe dit niet, doe dat niet, niet zo, raak niet aan, schreeuw niet, ren niet, eet niet, stop daarmee, geef, laat, spuug, op je knieën, zonder te bewegen, zonder te ademen, sterf, sterf, sterf. Bien Fermer Le Robinet Merci spreekt over lichamen die sinds de kindertijd doordrenkt zijn van verboden en stelt de rechten in vraag die volwassenen zich over hen hebben toegeëigend. Het spreekt in het bijzonder over het lichaam van meisjes*, dat onschadelijk en bruikbaar wordt gemaakt voor anderen, en onbruikbaar voor zichzelf. Het spreekt over overdracht, van moeder op dochter*, over dit onpraktische, bloedeloze, machteloze lichaam. Maar het is niet het verhaal van een pijn. Het is het verhaal van een BOM. Resultaat: een uitgelaten, luidruchtig, ongedisciplineerd, fysiek, ritmisch, hyperactief, taart-in-het-gezicht, bloederig, idioot, jubelend theater: dat eindelijk wraak neemt op jaren van slopende gehoorzaamheid. Kortom, Bien Fermer Le Robinet Merci is een explosieve en louterende voorstelling over leren en volgzaamheid en over de onstuitbare vitaliteit van onze lichamen. * met «vrouwen» of «meisjes» worden de personen bedoeld die door de dominante machtsstructuren als vrouw of meisje worden gedefinieerd; dit impliceert een reeks gedragingen die voor deze categorie personen zijn gereserveerd en opgelegd.