Een gezin bereidt zich voor om een zondag thuis door te brengen. Ondanks de hitte, de voorwerpen die smelten, een wind die de ossen de hoorns doet verliezen en de zondvloed die woedt, gaat het leven zijn gangetje. Terwijl alles transformeert en instort, ontplooit de mens een verrassende vindingrijkheid om te proberen zijn dagelijks leven te behouden... tot in het absurde. Op hetzelfde moment bereidt een team van dierenreporters op de wegen over de hele wereld een documentaire voor die getuigt van het leven van de laatste soorten die op aarde leven.
Als resultaat van een collectief schrijven zonder woorden, een mix van gebarentheater, objecttheater, marionetten, acteren en video, getuigt Dimanche van de cataclysmen die gaande zijn en die nog komen gaan, en van de opkomende apocalyps. Als een pingpongspel volgen we twee verschillende gezichtspunten – dat van een gezin en dat van de reporters – die een gemeenschap van mensen laten zien die totaal niet in de pas lopen met wat hen overkomt. Het dromerige schrijven past perfect bij een heerlijk absurde en 100% zelfgemaakte ambacht.