Deze tentoonstelling toont werken van Danae Io, Dóra Maurer, Marie-Françoise Plissart en Margaret Raspé, die het dagelijks leven kaderen en in sequenties plaatsen door middel van beeldcreatieapparaten die ze zelf hebben ontworpen. Formeel en procedureel rigoureus, verwelkomen hun werken niettemin de contingentie en de intrusie van de realiteiten van het dagelijks leven binnen het kader. Het is juist omdat er een structuur bestaat dat er momenten van verschuiving kunnen opduiken, waarin het kader niet meer houdt.
In een hedendaagse cultuur die snelheid en onmiddellijkheid privilégieert, ligt de aantrekkingskracht van deze werken in hun zorg voor bemiddeling, merkbaar in de experimenten van de kunstenaars met de technologieën van de fotografie en het bewegende beeld, waarbij het lichaam vaak dient als een quasi-mechanisch verlengstuk. Hoewel ze putten uit de directe omgeving van de kunstenaars, zijn deze werken niet autobiografisch; ze bevragen eerder de narratieve eenheid van de biografie.