Jonas Bruyneel neemt je mee op zijn imaginaire wandeling met Federico Garcia Lorca - Spanjes grootste dichter en toneelschrijver aller tijden- van de binnenstad van Granada naar de top van de Mulhacén, de hoogste berg van Spanje. In dat voortdurend veranderende landschap praten ze over het verlangen naar een thuis, polarisatie, empathie en de rol van poëzie in een samenleving die, als de rode aarde van Andalusië, in ijltempo verdort. In zijn binnenzak bewaart Federico een revolver.
Lisa Rooijackers in Poëziekrant, september 2024:
"Jonas schildert de couleur locale op virtuoze, filmische wijze. Mulhacén is een eerlijk, kleurrijk, tastbaar, leerzaam, dubbelzinnig, bij vlagen erg muzikaal, soms geestig en bovenal meeslepend werk".
Jeroen Dera in De Standaard **** 12.10.2024:
"Indrukwekkend is hoe Bruyneel subtiel gebeurtenissen uit het leven van Lorca verwerkt. Uit de tekst spreekt een onversneden millenial die in tegenstelling tot Lorca niet de barricaden opgaat, maar wel een lans wil breken voor geëngageerde kunst...”
spel: Jonas Bruyneel
viool: Esther Coorevits
gitaar, klarinet: Klaas Tomme
regie: Bert Dewildeman
Gerealiseerd met de steun van Literatuur Vlaanderen en Poëziecentrum Gent