De Drie Musketiers

In samenwerking met Auguste Maquet schreef Alexandre Dumas \"Les Trois Mousquetaires\". Ze heten Athos, Porthos en Aramis (ze hebben allemaal bestaan, maar behoorden niet tot dezelfde generatie). Ze staan in dienst van Lodewijk XIII. Aangekomen uit zijn geboortestreek Gascogne op een geelkleurig knolletje, met een aanbevelingsbrief van zijn adellijke vader voor de heer de Tréville, kapitein van de garde in Parijs, moet d'Artagnan zijn mooie musketiersbuis zien te verdienen. Hij begint met een duel tegen degenen die zijn onafscheidelijke vrienden zullen worden. De liefde die d'Artagnan koestert voor Constance Bonacieux (Constanske bij Toone), de trouwe kamenierster van Anna van Oostenrijk, stort hem in het avontuur dat bekendstaat als de \"Ferret-affaire van de Koningin\": twaalf diamanten nestels, geschenken van de koning, die de koningin aan Buckingham heeft gegeven. Op instigatie van kardinaal de Richelieu, die de koningin ten val wil brengen, sommeert Lodewijk XIII zijn echtgenote om ze te dragen op het volgende hofbal. Deze nestels zijn in werkelijkheid metalen uiteinden die linten afsluiten. In het geval van de koningin van Frankrijk zijn deze nestels versierd met diamanten. Voor het gemak van het toneel en ook door verwarring van verhalen, veranderen deze nestels bij de Toones uit het verleden in een halssnoer van de koningin. Deze episode ontspruit waarschijnlijk aan een andere roman van Dumas: \"Le Collier van de Koningin\", die zijn oorsprong vindt in de Halskettingaffaire van 1785-1786, een schandaal dat in Frankrijk uitbrak aan het einde van de Ancien Régime, naar aanleiding van een zwendel opgezet door de gravin de la Motte, geholpen door Cagliostro. Zij overtuigden kardinaal de Rohan ervan een halssnoer voor de koningin te kopen dat hij nooit kon terugbetalen. Deze affaire bracht koningin Marie-Antoinette in diskrediet, hoewel zij onschuldig was. Verwarring in de verhalen en anachronismen maken deel uit van het dagelijks leven van de Toones. Ze maken zich nauwelijks druk om details. Zoals Molière zei: \"Het belangrijkste is om te behagen!\" Ook vandaag de dag respecteert Toone de anachronismen van zijn voorgangers.