Ontmoeting met Samira EL Ayachi

Madame Bovary, mijn moeder en ik "We hebben er nooit over gesproken. Maar ik geloof dat ik niet gepland was. Ik ben vast het kind van een late verrassing. Is dat de reden waarom ik altijd het gevoel heb dat ik stoor? Is dat de reden waarom ik me vaak verontschuldig?" Wanneer de arts haar vraagt: "Heeft u familiale antecedenten?", blijft Salwa stom. Ze realiseert zich dat ze bijna niets weet – noch over de ziektes van de vrouwen in haar stamboom, noch over hun geschiedenis, noch over wat er in hun lichaam is overgedragen op het hare. In haar weerklinken echter naamloze pijnen, een waanzinnige levenslust, de stilte van een moeder… en de echo van Emma Bovary, bestudeerd op de middelbare school. Uit die stilte ontstaat een zoektocht. Tussen een moeder en haar dochter ontvouwen zich de geheimen, de ballingschappen, de onuitgesproken zaken, maar ook een weg om elkaar eindelijk terug te vinden." In deze vijfde lichtgevende roman, met een hybride vorm, tekent Samira El Ayachi een werk van filiatie en emancipatie, tegelijkertijd een hymne aan de liefde en aan de literatuur. Ze herbezoekt de band tussen moeders en dochters en verkent met finesse een dode hoek van onze geschiedenis: de geestelijke gezondheid van vrouwen die rond de jaren 1980 in Frankrijk aankwamen met de "gezinshereniging". Over de auteur Samira El Ayachi, geboren in Lens in 1979 en gevestigd in Lille, is romanschrijfster en auteur voor de podiumkunsten. Ze wijdt zich aan het schrijven en verdeelt haar tijd tussen literair werk en ontmoetingen met haar lezers in Frankrijk en Marokko. Ze heeft verschillende opgemerkte romans gepubliceerd, waaronder Quarante jours après ma mort, Les femmes sont occupées en Le ventre des hommes, allemaal verschenen bij dezelfde uitgever. Haar werk Madame Bovary, mijn moeder en ik maakt deel uit van de cyclus "Ce qui nous relie : Histoire(s) de réparations en partage", een literair initiatief van de auteur rond vragen over geheugen, overdracht en herstel, waarvan Le ventre des hommes (éditions de l’Aube, 2021) een van de belangrijkste onderdelen vormt.