"Ik heb me afgevraagd of de dood ook in potlood kan getekend worden zodat er alsnog gegomd kan worden. Een in potlood getekende dood lijkt mij geen overbodige luxe, toch? Zoiets als voorlopig dood, of voorlopig definitief dood? Een vluchtige tekening, een losse schets, of een voorontwerp misschien, zodat men nóg beter kan sterven.”
Sarah Peters brengt een theatermonoloog over loslaten, over gewonnen en verloren dromen, over de liefde en over de bijzondere vriendschap tussen Ivan en Ella.