Warda

En wat als we in plaats van een begrafenis een feest zouden aanbieden? Dat is de mooie belofte van Ilyas Mettioui die op de dood van zijn vader reageert met een uniek, gevoelig project, tussen muziek, animatiefilm en theater. Warda waagt het erop het ongrijpbare vast te leggen: Ilyas duikt in zijn falende zintuiglijke geheugen, wordt een ontdekkingsreiziger van zijn eigen brein om de weg terug te vinden naar de laatste uitwisseling met zijn vader. Hij heeft er alle beelden van afgedrukt, maar het geluid ontbreekt. Wat als fictie de sleutel was om de draad van dit scharniermoment van zijn bestaan weer op te pakken? Om hem op deze reis te begeleiden, nodigt Ilyas animatietekenaar Lia Bertels en kunstenaar Sihame Haddioui uit. Ze weven met hem een schatkaart die live wordt gemaakt, waarbij geluiden, tekeningen en verhalen worden gemengd, waarbij het erom gaat de herinnering te verplaatsen, opnieuw in te richten, haar een ereplaats te geven. Warda betekent in het Arabisch een bloem, maar ook de geliefden, degenen die ons dierbaar zijn. De delicatesse van deze polysemie vertelt ons alles over deze lichtgevende creatie, losgerukt uit verdriet en melancholie. In dit intieme ritueel zal elke voorstelling uniek zijn, de geluiden live voor ons opnieuw uitgevonden. In een levensdrang die zijn werk kenmerkt, spreekt Ilyas Mettioui ons over zijn afstammingsband, over wat zijn vader hem als erfenis heeft nagelaten: de specifieke mannelijke cultuur van de transclasses, de transgenerationele wonden, het buitengewone aanpassingsvermogen van degenen die niet met alle kaarten in de hand zijn opgegroeid.