Ze heeft het gebouw nog niet verlaten, de viola da gamba. Het hippe oudje gaat helemaal loos in deze Bach-integrale
Rond 1720 stond de viola da gamba op de tocht: cello en contrabas bulderden luider en lieten zich betrouwbaarder stemmen. Het weerhield Bach er niet van om de gambaliteratuur naar een climactisch hoogtepunt te schrijven met drie sonates, die zijn fascinatie voor de klankmogelijkheden van het instrument verraden. Myriam Rignol en Julien Wolfs tekenen voor een integrale in het Kraakhuis. Uitgangspunt? ‘Oud’ is heel wat anders dan ‘verouderd’.