Cliché

Mahmoud is een jonge homoseksuele, Arabische en precaire tiener die profiteert van de afwezigheid van zijn broer, die naar het voetbal is, om te genieten van een beetje vrijheid in hun gedeelde kamer. Daar, in deze krappe ruimte, duikt hij in zijn wereld, een universum dat wordt geritmeerd door het repertoire van Beyoncé, die zijn eenzaamheid beschermt. Midden in een kleine kamer in lichtroze tinten lijkt Hakim Bouacha wel tien personages uit zijn hoed te toveren. Met een sjaal om zijn nek geknoopt, een licht geforceerde brutaliteit of een karikaturale houding, bootst hij met plezier de mensen na die zijn leven hebben bevolkt. Van herinnering naar herinnering, van cliché naar cliché, stelt hij met humor de stigma's aan de kaak waarvan hij het slachtoffer is geweest. Hij geeft toe dat hij sommige heeft omarmd en met andere heeft geworsteld, maar deze stereotypen zeggen meer over degenen die ze hebben gecreëerd dan over de jonge Mahmoud. Het is een hele wereld die tot leven komt onder de trekken van de briljante acteur, die even scherp als teder is. Zijn bekentenissen worden onderbroken door covers, waaronder die van Mylène Farmer, waarbij hij verschillende registers op het podium inzet en het rijke palet van een veelzijdige vertolker onthult. Vertrekkend vanuit de stereotypen die aan zijn huid kleven, staat Hakim Bouacha zichzelf een vrije, ontroerende, oneerbiedige, bijna sociologische fictie toe over de constructie van een complexe identiteit.