Dochter van de vader

HIJ leeft alleen, teruggetrokken in zijn appartement waarvan hij de luiken alleen opent om te controleren of ze nog werken. Niet voor niets is hij weduwnaar en ontroostbaar. ZIJ doet de moeite om haar vader regelmatig te bezoeken. Ze doet zijn boodschappen terwijl ze tevergeefs zoekt naar zijn erkenning. Ze hebben gemeen dat ze zeggen wat ze denken, vooral over elkaar, zonder er doekjes om te winden. En toch houden ze van elkaar. Maar hoe toon je genegenheid aan een wezen dat er alles aan doet om de leegte om zich heen te creëren? Fille au père schetst het portret van een relatie die tegelijk antagonistisch en medeplichtig is, met de weddenschap dat de ironie van wanhoop sprankjes tederheid kan bevatten. Let op! Elke gelijkenis tussen de acteurs en hun personages berust puur op toeval!