Robrecht Vanden Thoren met: Ten minste houdbaar tot

Robrecht kijkt naar zijn lief. Daar zit ze, koptelefoon op, duim op het scherm, waarschijnlijk op zoek naar babyspullen. Ze wil een kind. Ze staan op het punt om dat avontuur aan te gaan - de laatste strip is uit de verpakking, de hormonen zoeken hun ritme, het leven is klaar voor de volgende stap. Gewoon, zoals het hoort. Afgezien van zijn terugtrekkende haarlijn lijkt alles voor Robrecht in orde. Hij heeft een job, een vriendin, een leven dat soepel draait. Maar toch is er die onrust: de wereld om hem heen raast. Oorlog, klimaat, de losgeslagen medemens. En dan is er nog die andere twijfel - de liefde zelf. Hij wordt zo makkelijk verliefd, wat als hij het niet kan volhouden? Wat als hij straks, midden in de storm, niet meer weet hoe hij moet blijven staan? De toekomst wankelt als een zatlap. Gooit hij vanavond alles overboord? Tekst & spel: Robrecht Vanden Thoren Pingpongpartner: Mich Walschaerts (Kommil Foo)