Noor + Alice Tunney

Noor Un hart. Vertrekken, afwezigheden, leugens. 1900 dagen. 1900 dagen van een relatie verteld in een eerste album, dat ons bereikt een jaar na de release van een eerste EP met een vooruitziende titel, « Les histoires tristes me collent au corps ». Zonder filter, een rauwe en aanvaarde droefheid tekenend, had deze EP snel zijn publiek gevonden: enkele miljoenen streams op de platforms op het moment dat we deze regels schrijven, een uitverkochte Boule Noire en daarna een uitverkochte Maroquinerie, en al snel de uitnodigingen van Clara Luciani of zelfs November Ultra om hun voorprogramma te verzorgen. Bij elk optreden – lang bruin haar, een piano en een paar machines, niets meer – ontroert Noor onmiddellijk. Ze zingt hardop wat duizenden harten zachtjes huilen. Frans-Libanese auteur, componist en producent, Noor schuilt achter geen enkel kunstgreep. Ze schrijft zoals ze ademt — anders stikt ze. Comme Jacques Brel, Édith Piaf of Barbara voor haar, Noor (« Licht », in het Arabisch) herinnert ons eraan dat de grote liefdesliedjes niet alleen over pijn gaan — ze gaan over het leven. Dit eerste album, 1900 jours, is geen plaat over de breuk. Het is een plaat over het vermogen om lief te hebben. Trouw aan degenen die haar esthetische opvoeding hebben gevormd, zonder ooit artistiek in te leveren, ontwikkelt Noor daar een ultra-gevoelige en gestripte pop, met een grote cinematografische melancholie, in de lijn van de klassiekers van Lana Del Rey, van Joji en van Bon Iver. De elf nummers die het album vormen, schommelen tussen majestueuze sad-pop en elektronische soberheid, waar elke kick resoneert als een hartslag. Haar stem, soms diep en kristalhelder, soms bijna gefluisterd, intrigeert. Ze probeert niet te verleiden: ze onthult. Ze onthult de schoonheid van wat daar gewoon was, voor onze ogen. Want met Noor is droevige liefde nog nooit zo mooi geweest, of het nu geïdealiseerd is (Sur la route de Madison), tegengewerkt (Paris-Vienne), of doordrenkt van schuldgevoel (Pardonnez-moi, Terrible Menteuse, Cendrion). Met een ontwapenende oprechtheid laat Noor elke vorm van trots varen en bewijst ze dat liefhebben, zelfs zonder wederkerigheid, geen zwakte is. Dat trouw blijven aan wat je hebt gevoeld een moedige daad is. Dat je “ik hou van je” naar een klootzak kunt schreeuwen en dat je dat zonder schaamte kunt doen (Petit Homme). Noor heeft geleden, vaak, ze heeft zich soms vergist, maar ze heeft liefgehad. En als er aan het einde liefdesverdriet was, des te beter: dat betekent dat er liefde was. Het maakt niet uit of het eeuwig duurt, of 1900 dagen. Alice Tunney Alice Tunney is een Frans-Britse singer-songwriter die al enkele jaren een intiem muzikaal universum ontwikkelt, tussen dromerige folk en akoestische chanson. Geboren in Rennes en opgegroeid tussen Bretagne en Londen, put ze uit deze dubbele cultuur een unieke artistieke identiteit, waarbij ze Engelse folk-invloeden, gevoelig schrijfwerk en een doorleefde interpretatie combineert. Na haar debuut op straat in Dublin, en daarna in Parijs, Rennes en Londen, bouwt ze geleidelijk een sterke relatie op met haar publiek, verrijkt door optredens op festivals in Hongarije en talloze concerten in Brussel! Via de liedjes van haar eerste EP, Première fois seule dans cette maison, verkent Alice oprecht universele thema's zoals eenzaamheid, rouw, veerkracht, vriendschap en liefde. Gedragen door gestripte arrangementen, tussen akoestische gitaren, piano en kristalheldere stem, laten haar composities alle ruimte voor emotie. Op het podium, omringd door haar muzikanten, biedt Alice Tunney een concert vol delicatesse en nabijheid, waar de zachtheid van haar universum een onmiddellijke weerklank vindt bij het publiek. VERWACHTE TIJDEN 19:00 - Deuren | drankjes & eten 20:00 - Alice Tunney