Pépée, een verhaal zonder einde

Pépée, dat was de bijnaam die we haar allemaal gaven, ik, mijn familie, haar omgeving en de hele balie van Luik. "De witte wolf tussen de zwarte wolven", zei Frédéric, haar grote collega en vriend-advocaat, tegen mij. Pépée leidde een grote carrière als advocate. Mijn moeder... iets minder. Deze vrouw was veelzijdig. Pépée reeg de rechtszaken aan elkaar, mijn moeder de glazen wijn. Overdag aan de balie, 's nachts in de bars. "Je zult dom maar sympathiek eindigen", zei ze op een middag tegen me, zoals gewoonlijk vastgeklemd in haar oude rieten fauteuil, kaarten in de hand tijdens een potje patience. Het is dit verhaal dat ik hier vertel. Het verhaal van Pépée, advocate aan de balie van Luik, die ook mijn moeder was. Een paradoxale moeder, flamboyant maar gekweld, vreselijk briljant maar evenzeer nalatig, afwezig maar oh zo alomtegenwoordig in mijn leven. Ze was evenzeer mijn grootste trots als mijn grootste schaamte. _______ Regie: Laurène Hurst / Met: Josépha Sini / Externe blik: Axel De Booseré / Licht en techniek: Jean-Louis Bonmariage _______ Productie: Royal Festival de Spa. In coproductie met Chaufferie ACTE 1, Le Centre Culturel de Durbuy. Tournee LIVE Diffusion. Met de steun van Corridor en van de Province de Liège.