Elium (Elise de Falletans) - Manon Sarah Thirriot - 'What Grows in the Shadows'

De tentoonstelling What Grows in the Shadows brengt de werelden van Manon Sarah Thirriot and Elium (Elise de Falletans) samen binnen een latent landschap, waar materie, vegetatie en narratief ontstaan uit zones van terugtrekking. Door hun respectievelijke praktijken verkennen beide kunstenaars wat zich ontwikkelt buiten het zicht — in de schaduw, in de tussenruimtes, in die ruimtes waar de waarneming wankelt en de verbeelding wortel schiet. De opening op 10 mei 2026 markeert hun eerste presentatie in een galeriecontext. Michèle Schoonjans Gallery is verheugd hen in dit stadium te begeleiden en hun werk aan het publiek te presenteren. De praktijk van Manon Sarah Thirriot is geworteld in een gevoelige benadering van het landschap, minder opgevat als een motief dan als een ervaring. Voortbouwend op voorouderlijke technieken — inlegwerk, draaien, houtsnijwerk — die ze herinterpreteert door een hedendaagse taal, componeert de kunstenaar oppervlakken waarin de materie zelf taal wordt. De houtsoorten, geselecteerd op hun tinten en nerven, worden niet bedekt maar onthuld: kleur komt voort uit de structuur zelf van het materiaal. Haar werken ontvouwen dichte omgevingen, met name geïnspireerd door kreupelhout, waar licht moeilijk circuleert en het oog verdwaalt. Door het samenspel van lijnen, ritmes en subtiele brandplekken die de diepte versterken, komt het oppervlak tot leven met een bijna organische vibratie. Het landschap is opgebouwd in lagen, oscillerend tussen abstractie en herinnering, totdat het een sfeer wordt in plaats van een representatie. In dialoog ontwikkelt Elium een narratief universum waarin objecten kantelen naar het rijk van het levende. Werkend vanuit vertrouwde vormen, construeert ze apparaten waarin de realiteit verschuift en geladen wordt met symbolische betekenis. Voor deze tentoonstelling laat ze zich inspireren door het universele gebaar van het gooien van een munt in een fontein om een wens te doen. Lotusbloemen en riet, vervaardigd uit munten, komen tevoorschijn uit een bekken dat deze plaatsen van geprojecteerd verlangen oproept. Deze metalen fragmenten, dragers van wensen uit het verleden, lijken te transformeren in plantaardige vormen, alsof de wensen zelf wortel hebben geschoten in water. Rondom deze installatie breiden tekeningen dit imaginaire rijk uit, binnen een ruimte waar de grens tussen natuur en fictie poreus wordt. Door dit proces van metamorfose bevraagt Elise de Falletans wat objecten behouden van onze projecties: wat we erin deponeren, wat we hopen terug te krijgen, en wat stilletjes voortduurt. Tussen landschappen van hout en vegetatie geboren uit monetaire fragmenten, componeert What Grows in the Shadows een hybride territorium waar natuurlijke materie en alledaagse objecten elkaar ontmoeten. In deze opgeschorte ruimte suggereren de werken dat bepaalde vormen — plantaardig, symbolisch of imaginair — alleen kunnen ontstaan buiten direct licht, in die discrete zones waar transformatie langzaam plaatsvindt.