Fotografie is een geweldig hulpmiddel waarmee we fragmenten van de werkelijkheid kunnen vastleggen. Het stelt ons in staat om te getuigen en een taal, een schriftuur te ontwikkelen, via het licht dat op de toestand en de substantie van de wereld, van de tijd valt.
Fotograferen is een standpunt innemen in een ruimte, een tijdperk, een bepaald moment in de menselijke, sociale, culturele of natuurlijke geschiedenis.
De fotografische handeling moet een engagement zijn waarin de elementen van de tastbare realiteit en de verspreide fragmenten van ons geheugen tot leven komen: het is een uitnodiging om te putten uit de onmetelijkheid van de zintuiglijke wereld, om de werkelijkheid te ervaren, te voelen, vorm te geven en erover na te denken.