Last Dance

Queer collectieven zijn vloeibaar, ze laten hun sporen na en doven uiteindelijk uit, verdwijnen uit het zicht of transformeren in iets nieuws en anders, evoluerend met hun makers of uitbrandend in lijn met energie die niet langer is wat ze ooit was.\n\nMothers & Daughters – A Lesbian and Trans Bar nodigt in België gevestigde collectieven en organisatoren, uit het verleden en heden, uit om na te denken over wat het is om in een collectief te zijn, om samen te werken, om ruimte te houden voor gemeenschap, om de redenen en motivaties voor hun veranderingen en sluitingen te delen, en om te speculeren over hun verlangens voor wat hierna komt.\n\nGemodereerd door Olave Nduwanje.\n\nover\n\nOlave Nduwanje werd geboren in Burundi en groeide op in de diaspora, en is een zwarte transvrouw en schrijfster. Ze was een literaire bijdrager aan Zwart- Afro-europese literatuur uit de Lage Landen (2018), De goede immigrant (2020) en Being Imposed Upon (2020). Ze heeft ook verschillende keren gepubliceerd in De Standaard, OneWold Magazine en ook het NRC Handelsblad. Haar staat van dienst als schrijfster tot nu toe werd gekenmerkt door kortlopende projecten (columns, artikelen, literaire bijdragen aan bloemlezingen, lezingen, enz.). Haar ambitie is om hier de komende jaren vanaf te breken en toe te werken naar twee grote projecten: een toneelstuk (werktitel A Bubble of Five) en een roman over sterven.\n\nKevin richtte in 2017 de onafhankelijke queer feministische bar BLOND op in het centrum van Gent. Zeven jaar lang was BLOND een ruimte voor drankjes, concerten, volkskeukens, feesten, debatten en protesten. Het werd een tweede thuis voor vele antifascistische, queer feministische en antiracistische collectieven en individuen in Vlaanderen. In 2020 werd BLOND een collectief. Kevin verliet het collectief en het project in 2023. De bar sloot in 2024 definitief haar deuren. Today Kevin woont in Marseille en blijft betrokken bij queer evenementen en activisme.\n\nKunstenaar, curator, tatoeëerder en oprichter van B.R.A.V.E., Leïla Saïd werkt op het snijvlak van de onderwerpen die hem vormden, en die hem in leven houden. In zijn transdisciplinaire aanpak begon hij tatoeëren te verkennen door middel van langdurige performatieve installaties, gefascineerd door het versterkende potentieel ervan. Deze praktijk gedurende negen jaar terugwinnend als trans en queer tatoeëerder met French and Kabyle roots, slaat zijn hart nog steeds een slag over bij het zien van de vonk in de ogen van zijn cliënten aan het einde van een sessie. Zeven jaar geleden was hij mede-oprichter van B.R.A.V.E., geboren uit de behoefte aan een kunstruimte die zijn waarden en identiteiten weerspiegelde. De afgelopen twee jaar richtte B.R.A.V.E. zich op het in de schijnwerpers zetten en kanaliseren van energie naar zijn SWANA queer gemeenschappen.\n\nLoupKass en Nour Outojane, als het duo His/her/their Stories, creëerden in juli 2022 een tijdelijke trans archiefruimte in de Mothers & Daughters bar. In 2023 transformeerde het project in artistiek onderzoek naar hoe trans personen in België Belgische institutionele archieven zouden kunnen terugwinnen door middel van persoonlijke archieven en de immateriële set van ideeën, representaties, narratieven en emoties waarover zij beschikken. In 2025 sloten Sopi, Luma·Pola, FloSouad en Constant Léon zich bij hen aan om het project af te sluiten, waarbij ze de Caméléon-map creëerden en een archiefboom organiseerden.\n\nMothers & Daughters – A Lesbian and Trans Bar is een collectief door en voor lesbische en trans personen in Brussel en daarbuiten, een ruimte voor trans-feministische en queer gemeenschap, creativiteit, politieke solidariteit en vreugde.\n\nOphélie Mac, aka Mac Coco, is performancekunstenaar, keramist, docent en Afro-feministisch activist. Ze werkt tussen instituten, onafhankelijkheid en verenigingen. Naar aanleiding van bepaalde observaties initieerde ze in 2019 de opening van FATSABBATS, een ruimte DOOR en VOOR LGBTQIA+ gemeenschappen die slachtoffer zijn geweest van racisme, die sinds 2021 is geëvolueerd naar een collectief formaat. Parallel aan haar werk als performer is ze ook betrokken bij Rebecca Chaillon's performance CARTE NOIRE NOMMEE DESIR. Vandaag de dag verbindt ze sociale rechtvaardigheid en cultuur op het kruispunt van deze verschillende media en expressievormen. Ze probeert wederzijdse hulp en alternatieve leersystemen op te zetten voor de betrokken gemeenschappen, werkend met verschillende andere collectieven.