Wat als we de hardheid van de wereld juist zouden kunnen trotseren door middel van inefficiëntie? Wat als beginnen, het niet afmaken, deze tijd weer een sprankeltje hoop zou kunnen geven? Verwachtingen ondergraven, kwetsbaarheid vieren, durven afwijken en afdwalen: met de bescheidenheid van madeliefjes als ondertoon en het verlangen van het moment als kompas, stelt het nieuwe opus van Tant’Amati in principe de ambivalentie van lichtheid, onschuld en eenvoud in een intens brute wereld aan de orde.Erika Zueneli werkt hier opnieuw samen met een deel van de jonge vertolkers van Landfall en haar trouwe kompaan Sébastien Jacobs, die live een soundscape creëert uit woorden en klanken, barokke melodieën, Franse rock en Italiaanse liederen. In een spel van kadrering, opaciteit en transparantie, verschijnen en verdwijnen, van verrassingen in beweging en textiel, onthult een bewegende spot vluchtige taferelen waarin op elk moment het vertrouwde het onverwachte kan ontmoeten.