Abattoir Fermé - Galapagos

Welkom in de krochten van een oud hotel, waar het gelijkvloers stinkt en er ’s nachts luidop wordt gebeden. Vier gasten raken er verdwaald in een achterland van complottheorieën en eindtijdscenario’s, van seksuele neuroses, identiteitscrisissen en een teveel aan informatie. Wie ben ik? Wat is ‘normaal’? Welke realiteit is ‘echt’? Als de CIA mensen brainwasht en klonen en kunstmatige intelligentie geen science fiction meer zijn, welke zekerheden blijven er dan nog over? Aan het begin van het nieuwe millennium – lang voor complotdenkers mainstream gingen of ‘gender’ een, zeg maar, ding werd – creëerde Abattoir Fermé ‘Galapagos’, een brok ‘existentieel horrortheater’ die als een storm door het Vlaamse podiumlandschap raasde. Bijna 25 jaar later herneemt Abattoir Fermé deze indringende klassieker over thema’s die sindsdien alleen maar urgenter zijn geworden. ‘Galapagos’ neemt je mee naar ‘de wereld achter de wereld’: een achterland geïnspireerd door dissidente wetenschappers, complottheorieën, kunstenaars uit de counterculture, apocalyptische scenario’s en de donkere hoekjes van het internet. Herkenbaar, ontwrichtend, ontroerend, hilarisch én onvergetelijk gespeeld door twee klasbakken. ‘Dees hotel is raar.  Er zijn te veel donkere gangen en te weinig lampen die nog marcheren.  Hier en daar stinkt het.  Ik denk dat ik de enige ben die hier logeert. Op hem na natuurlijk.  Hij op ’t eerste en ik op ’t derde.  In elke kamer ligt een bijbel.  En als ik 's nachts door de gangen loop, hoor ik bidden.  Dees hotel is gigantisch  en ik ben maar zo klein.’ Abattoir Fermé is, intussen al meer dan 25 jaar, een van Vlaanderens bekendste theatergroepen: boud en onbevreesd, instant herkenbaar en eeuwig uniek. Hun donker-komisch werk laat zich vaak inspireren door ‘de wereld achter de wereld’: de geheimen van onze cultuur, de wortels van onze collectieve angsten en de verborgen fantasieën en rituelen van deze tijd. Abattoir maakt ook geregeld uitstappen buiten het theater met o.m. films, tentoonstellingen, publicaties, videoclips enzovoort. ‘Een ongebreideld fantasma dat doet denken aan schilderijen van Bosch, Breughel en Ensor.’ - selectie Theaterfestival ‘Abattoir Fermé tekent voor schoonheid die zich alleen kenbaar maakt temidden van het vuil en de onzekerheid. Tussen de angst en de milde perversie, als een bloem op een mesthoop.’ - De Standaard, 2004 Van en door: Stef Lernous (tekst, regie, beeld) | Steve Geerts, Tine Van den Wyngaert (spel) | Aaron Bruyninckx (techniek) | Abattoir Fermé, Kunstencentrum nona (productie) | Stef Lernous (beeld) Met de steun van de Vlaamse Gemeenschap en stad Mechelen. www.abattoirferme.be