Sofie Vanden Eynde & Imago Mundi | Tears into Light

Tears into Light is een multidisciplinaire voorstelling die oude muziek, hedendaagse compositie, tekst en zorgpraktijk samenbrengt in een indringende reflectie op melancholie, rouw en veerkracht. Vertrekkend vanuit John Dowlands Lachrymae or Seven Tears ontwikkelt artistiek leider Sofie Vanden Eynde een nieuw klanklandschap waarin luit, stem, duduk en live-elektronica met elkaar in dialoog gaan. Componist Vladimir Gorlinsky herinterpreteert Dowlands iconische meesterwerk en verweeft het met Armeense tradities en een hedendaagse gevoeligheid. Het artistieke concept ontkiemde tijdens een langdurig onderzoeks- en participatietraject in een woonzorgcentrum en een palliatief dagcentrum. In intieme gesprekken deelden bewoners en gasten hun inzichten over verlies, spijt, troost, donkerte en het onverwachte licht. Deze stemmen vormden niet alleen een emotionele ruggengraat, maar stuurden ook de dramaturgische en muzikale keuzes. Nieuwe teksten van Fleur Pierets, samen met soefi-poëzie van onder meer Hafez, verankeren hun ervaringen in de voorstelling - letterlijk hoorbaar in de soundscape en figuurlijk in de gevoelsmatige onderstroom. De klank van de duduk - een instrument dat traditioneel rouwrituelen begeleidt - wordt een brug tussen tijden en tradities. Zijn fluisterende toon mengt zich met Elizabethaanse melancholie en nieuwe composities, en belichaamt de reis van duisternis naar licht. Wat begon als een onafgewerkte uitnodiging om een programma rond Armenië te creëren, groeide zo uit tot een diepgaand onderzoek naar hoe verdriet, geschiedenis en hoop in elkaar grijpen. De dramaturgie benadert melancholie als een vorm van aandacht en innerlijke ruimte, geïnspireerd door denkers als Robert Burton, de School of Night en mystieke stromingen binnen het soefisme. Melancholie verschijnt hier niet als zwaarte of stilstand, maar als een noodzakelijke vertraging waarin reflectie, empathie en transformatie kunnen ontstaan: “O ochtendwind, breng mij het nieuws van dageraad…” (Hafez). Beeldend kunstenaar Ria Verhaeghe voegt een subtiele maar betekenisvolle visuele laag toe. Haar werk, waarin anonieme foto’s worden herlezen en getransformeerd, vormt een poëtische reflectie op hoe geschiedenis, herinnering en identiteit zich blijven herschrijven - een proces dat nauw aansluit bij de muzikale herinterpretaties binnen Tears into Light. De voorstelling wil een ruimte creëren waar duisternis niet geweerd, maar aandachtig benaderd wordt - waar muziek, kunst en menselijke verhalen samen een opening maken naar licht: “O hart, wees niet bang voor de lange nacht… want in het diepst van de nacht is de dageraad het dichtst bij.” (Hafez) Eugénie De Mey: zang Vardan Hovanissian: duduk Sofie Vanden Eynde: artistieke leiding en luit                                Jo Thielemans: live-electronics Teksten: o.a. Fleur Pierets Muziek: o.a. John Dowland en Vladimir Gorlinsky Beeldend werk: Ria Verhaeghe