Met ‘De Tuin der Onrusten’ verkent Grace Tjang, vertrekkend vanuit haar eigen traumatische geschiedenis en de emotionele erfenis die ze meekreeg, het verhaal van
alle moeders die op verscheurende wijze van hun kinderen zijn losgerukt. Het is een verwijt naar de koloniale geschiedenis, de grondslag van dit persoonlijke trauma.
Op zoek naar oergevoelens zoals pijn, verdriet maar ook troost en het ultieme geluk van het samenzijn, graaft Grace Tjang in de zogenaamde “vergeten herinneringen”, waar vergeten een bewust proces wordt omdat de realiteit te ondraaglijk is om onder ogen te zien.