Art nouveau, nieuw eclecticisme

Door Art nouveau steeds als een revolutionaire artistieke benadering te presenteren, vergeet men dat het in werkelijkheid deel uitmaakt van een veel bredere context van fin-de-siècle-creativiteit en dat het zich ontwikkelt in de continuïteit van een geest van architecturale experimenten, voorbereid door de eclectische stroming. Voordat het een autonome stijl werd, ontwikkelde de Art nouveau zich inderdaad op de fundamenten en ambities die het eclectische speelveld, zowel voorloper als tijdgenoot, het bood: bevrijding van oude stilistische codes die de individuele artistieke expressie beperkten en de wil om zich te onderscheiden met een nieuwe "bouwkunst". Er zijn talloze Brusselse architecten, ondernemers en opdrachtgevers van de eeuwwisseling die schommelden tussen eclecticisme en Art nouveau, zonder altijd te willen kiezen. Door relatief goed bewaarde maar weinig bewandelde pleinen, straten en bouwblokken van Saint-Gilles te doorkruisen, zal dit bezoek de demonstratie geven van de vele heen-en-weerbewegingen tussen twee architecturale logica's en twee denksystemen die elkaar wederzijds hebben gevoed en die nog lang het architecturale beeld van Brussel zullen voeden.