Opdat de winden opsteken

Pour que les vents se lèvent en de oorlog (van Troje) winnen, Een vader (Agamemnon) offert zijn dochter (Iphigénie) op. Om zijn dochter te wreken, doodt een vrouw (Clytemnestre) haar echtgenoot. En om zijn vader te wreken, vermoordt een zoon (Oreste) zijn moeder. Geweld roept geweld op, totdat een rechtbank er een einde aan maakt en gerechtigheid uitvindt. Het is de Oresteia (van Aeschylus), geschreven in de 5e eeuw (voor Christus). Vandaag hebben de goden van kostuum gewisseld. De paleizen zijn structuren geworden die opgebouwd en afgebroken moeten worden. Informatie circuleert, transformeert, versterkt. De mythe wordt nog steeds gereconstrueerd en altijd opnieuw gespeeld voor onze ogen. In een decor dat onze tijd van stromen oproept, nemen twaalf laatstejaarsstudenten van het INSAS, begeleid door studenten theater en communicatietechniek, onder leiding van Olivier Boudon, de tekst van Gurshad Shaheman ter hand om de tragedie uit te pakken en de mechanismen ervan bloot te leggen. Ze ontmantelen het politieke en culturele imaginaire van dit canonieke verhaal en onthullen de verhalen die opzij zijn geschoven.