Brussel VS Bruxellisatie

Faire de Bruxelles een grote tertiaire stad, Europese hoofdstad op het kruispunt van internationale stromen: dat is het economische en stedenbouwkundige project dat na de 2de Guerre Mondiale in uitvoering was. Het historische stadscentrum, de Leopoldwijk, de kleine ringlanen, de stationswijken, de hele stad werd getroffen door deze beweging van vernietiging en stedenbouwkundige modernisering. Vandaag de dag worden de grote werken die in deze periode zijn uitgevoerd algemeen aangeduid met de term "verbrusseling", oftewel de brutale transformatie en functionele opdeling van de stad ten koste van haar inwoners. Deze functionalistische visie, losgekoppeld van het traditionele stedelijke weefsel, werd historisch aangeklaagd door de ARAU. Meer dan een halve eeuw later is de verbrusseling een erfenis waar men hoe dan ook mee moet leren leven. De constructies uit die tijd vormen een belangrijk architecturaal erfgoed voor Brussel, waarop moet worden ingezet om deze wijken opnieuw van stedelijkheid te voorzien. Toch overtuigen de voorstellen van de overheid om functionele menging te bevorderen nauwelijks, omdat ze verouderde methoden en projecten reproduceren. Welke erfenis moeten we dan geven aan de verbrusseling? En welke valkuilen moeten we vandaag onder ogen zien voor de toekomst van deze wijken? Dat zijn de vragen die we tijdens het bezoek zullen proberen te beantwoorden!