Le Mauvais gaat uit

In een vervallen cabaret, verwoest door de vlammen, als een Berlijn van na de oorlog gefilmd door Fassbinder, bieden vier vertolkers een nummer aan voor een onbestaand publiek. Je zou bijna twijfelen of ze echt spelen, misschien zijn het generale repetities. Een dokter, een journaliste, een ster en een politieagent – vier autoriteitsfiguren – geven zich bloot op een geïmproviseerd podium. De auteur is geïnteresseerd in verlangen als subversieve kracht. Het cabaret vertegenwoordigt hier de uitstraling van een marginale en protesterende kracht. Elk personage belichaamt een machtsfiguur in het voorgestelde cabaretnummer; beetje bij beetje implodeert deze figuur door de intensiteit van zijn eigen gevoelens. Le Mauvais sort buigt zich over wat verlangen vertegenwoordigt in onze samenlevingen en over de manier waarop het de gevestigde orde verstoort. In een ruimte die lijkt te hebben standgehouden tegen het einde van de wereld, waar zwart wordt afgewisseld in verschillende tinten, texturen en materialen, herbekijken de personages een bekend muzikaal repertoire terwijl ze ons hun hart schenken. Le Mauvais sort is een anticipatiewerk. Verlangen wordt benaderd in een nieuwe dimensie: zijn relatie tot macht en structuren. Hier is eros een agent van chaos in wat het komt verstoren; de norm wordt omvergeworpen.