Cursed and Crossed

Afschrikwekkende beeldtaal, duister romantisme en subculturele esthetiek vormen de voedingsbodem van Cursed and Crossed. Hier kruisen zich meervoudige, buiten de norm vallende identiteiten, die eerder worden uitvergroot dan verborgen. Als symbool van overdaad, van het teveel, van uitbarsting, maakt het monster zich hier los van zijn metaforische functie om zich te tonen in zijn fysieke toestand. Zo wordt het “een queer technologie: een manier om schaamte om te zetten in kracht, melancholie in volume, eenzaamheid in gedeelde intensiteit”, aldus Charly Ange Fogaroli.In een spel van spanningen en breuken, stiltes en uitbarstingen, tekent zich een landschap af, instabiel en fascinerend, een levend schilderij in clair-obscur, doorkruist door ongrijpbare grenzen, bevolkt door vijf hybride wezens die evenveel bijzondere relaties met de figuren van de horror symboliseren, verenigd in een rebelse gemeenschap.