AMOK

Twee weekends lang ademt Brugge AMOK. AMOK brengt de eerste twee weekends van oktober interventies naar onverwachte plekken - een zwembad, een woonzorgcentrum, een psychiatrisch ziekenhuis - met één vraag als rode draad: AM I OK? Muziek, film, performance en zorg vinden elkaar. Kunst als manier om te vertragen, te voelen, samen te zijn. Kunst als zorg, zorg als kunst AMOK vertrekt vanuit een eenvoudige maar krachtige overtuiging: kunst is een vorm van zorg. Met die gedachte als rode draad brengt het festival twee weekends lang muziek, performance, film en participatieve projecten samen op bijzondere plekken in Brugge. Kunst als zorg (2-4 oktober) Het eerste weekend dompelt het publiek onder in kunst. In het Guilini Zwembad transformeert Pool of Sound het water tot een klankuniversum met muziek van Elena Rykova, Pak Yan Lau en Joël Cahen. campfire van Bosse Provoost en Ezra Veldhuis omhult de luisteraar met licht, geluid en verhalen. Het festival opent feestelijk met een gratis W.E.R.F. records night in Cactus, met onder andere Compro Oro, Helena Casella en Kunde. Verder staan het Ijslandse kwartet ADHD, het Oostenrijkse other:M:other en het avant-garde ensemble Nist-Nah van Will Guthrie op het programma. Muzikant en filmmaker Micha Volders brengt zijn docu-fictiekortfilm SŏN als live performance, begeleid door archiefbeelden als tableaux vivants. In zorgplekken als Viro en het Huis met vele Kamers worden intieme 'Presentjes' gecreëerd vanuit ontmoetingen tussen kunstenaars en bewoners. Kunst in de zorg (10-11 oktober) Voor het tweede weekend strijkt AMOK neer in het Psychiatrisch Ziekenhuis Onzelievevrouw, in het kader van de Open Geestdagen van Te Gek!?. In een parcours van performances, installaties en concerten maakt het grote publiek kennis met kunst in de zorg en een zorgende context. Dans in Brugge-maker Christian Bakalov vertoeft een maand lang in de instelling om zich te laten inspireren en voeden voor zijn Breathing Choir. Dit is een koor met deelnemers dat focust op een praktijk rond ademhalingstechnieken, vaak gebruikt in de geestelijke gezondheidszorg. Het belooft een immersieve performance te worden. Anneleen Keppens thematiseert in de première van Lullabye het gebrek aan maatschappelijke zorg voor moeders. In een scenografie met een wiegende hangmat zingt, danst en belichaamt Keppens wiegeliedjes over de ambivalentie van moederschap en andere zorgpraktijken. Daarna volgt een intiem zorgritueel, gericht naar mantelzorgers.  Op het programma staan verder zowel collectieve momenten van adem, beweging en klank als intieme één-op-één-ervaringen. In de serres nodigt Benno Steinegger uit om te luisteren naar planten, granvat verzorgt een ontprikkelende luistermassage en Robbert&Frank Frank&Robbert laat je knutselen om je zorgen te vergeten. De kapel fungeert dat weekend als concertzaal. Zo staat Joachim Badenhorst er met zijn laatste album Youran over rouw en loslaten, en verkent de Argentijnse performer Paula Sanchez de grenzen van de cello met haar lichaam.  Er is ook een aanbod voor de actieve deelnemer. Katleen Van Langendonck, curator en rouwcoach, leidt een Mindful Walk waarbij ademhaling en wandelende meditatie hand in hand gaan. Ook klinisch psycholoog Brenda Anyango nodigt uit tot een lichaamsgerichte workshop met Healing Movements. Via momenten van beweging en stilte leer je luisteren naar je lichaam. Het zorgend kunstproject t a s t b a a r collectief brengt artistieke, intieme rituelen op maat, waarbij families samen bewegen op verkenning naar wat troost kan bieden.  Tot slot nodigen de tafelredes - geïnspireerd op de legendarische interventies van James Ensor - tijdens een gedeeld diner uit tot gesprek en reflectie rond kunst, zorg en maatschappelijke blinde vlekken, en maakt de Delicate Revolutie in samenwerking met De Republiek ruimte voor ontmoeting en dialoog. Kunst en zorg gaan steeds vaker hand in hand, en dat willen we met de opgezette samenwerkingen ook graag duurzaam doortrekken naar de toekomst.