Het lichaam is een vluchtige plek van discours: het is een plek waar we betekenis creëren, ontrafelen en transformeren via beweging. Hoe spreken onze lichamen, hoe ontcijferen we een overvloed aan tekens? En welke rol speelt taal hierin? Mercury Rising onderzoekt de glibberige aard van interpretatie, en bevrijdt ons uiteindelijk van de noodzaak van het letterlijke, het verklarende. De voorstelling kijkt op een directe, fenomenologische manier naar taal. Met makers en performers Dawn Jani Birley, Rita Mazza en Lukas Malkowski brengt Jefta van Dinther zowel oude als toekomstige niet-lineaire talen in kaart. Samen navigeren ze door een terrein waar communicatie, gebaren, handelingsvermogen en lichamelijkheid elkaar kruisen. Meerdere gebarentalen komen aan bod. De voorstelling is dan ook gemaakt voor alle doelgroepen, inclusief dove en horende toeschouwers. Het werk gaat in op de complexiteit van menselijke communicatie, op de rand van een paradigmaverschuiving. Wat we uiteindelijk delen, is geen zekerheid, maar de onmogelijkheid om elkaar volledig te begrijpen. En tegelijk toch de drang om verbinding te maken. • Jefta van Dinther (Zweden/Duitsland) is een choreograaf en danser. Zijn werk kenmerkt zich door een strikte, fysieke benadering en impliceert steeds een geënsceneerd onderzoek van de beweging zelf. Het bewegende lichaam vormt de kern van zijn praktijk, maar behoort tot en staat in wisselwerking met een geheel van licht, geluid en materialen. Centraal in zijn werk staat de vraag: wat betekent het om mens te zijn? Dat onderzoekt hij via de relatie tot de samenleving, de community en omgeving maar ook via andere vormen van leven zoals het dierlijke en niet-menselijke entiteiten. Jefta's performances reiken tot in metafysische of buitenaardse sferen en behandelen begrippen als illusie, het zichtbare en het onzichtbare, synesthesie, duisternis, arbeid, seks, het griezelige, affect, stem en beeld.