The Lemonheads

The Lemonheads keerde in 2025 terug met ‘Love Chant’ (via Fire Records, 24 oktober), hun eerste studioalbum in bijna twee decennia - een gedurfde, melodieuze herbevestiging van de unieke songwriting-stem van Evan Dando. Geschreven over continenten heen en voornamelijk opgenomen in São Paulo, Brazilië, waar Dando nu woont, vindt ‘Love Chant’ de frontman die opnieuw contact maakt met oude medewerkers terwijl hij nieuwe creatieve stemmen introduceert. Het is een plaat van nieuwe starts en vertrouwde geluiden - emotioneel rauw, melodieus rijk en onmiskenbaar Lemonheads. Het nieuwe album bevat bijdragen van J Mascis (Dinosaur Jr), Juliana Hatfield, Tom Morgan, Bryce Goggin, Erin Rae en Nick Saloman of The Bevis Frond. Het is een divers maar coherent werk - van de full-throttle hooks van “Deep End” tot de spectrale zachtheid van “The Key Of Victory,” en de Modern Lovers-achtige drive van het titelnummer. Gelijktijdig uitgebracht met Dando's aanstaande memoires ‘Rumours Of My Demise’ (via Faber, 6 november), markeert ‘Love Chant’ zowel een terugkeer als een afrekening - het geluid van een artiest die heeft geleefd, verloren en de draad weer heeft gevonden. Opgericht in Boston in 1986, hebben The Lemonheads lang gedijd op dat snijvlak tussen chaos en charme. Met een wisselende cast gebouwd rond Dando's melodieuze instincten en ruige charisma, werden hun vroege punkwortels gesmeed over drie schamele albums op het lokale label Taang! voordat ze tekenden bij Atlantic Records en 1990's ‘Lovey’ uitbrachten. Het was tijdens de tournee voor die plaat in Australië waar Dando contact maakte met Tom Morgan en toekomstig bandlid Nic Dalton - een ontmoeting die de songwriting en het geluid van de band hervormde. Hun commerciële doorbraak kwam met 1992's ‘It’s A Shame About Ray’ en 1993's ‘Come On Feel The Lemonheads’, beide platen die punkenergie combineerden met melodieuze pop, en Dando vestigden als een van de meest boeiende figuren van de alternatieve rock. Nationale tv-optredens volgden, en zo ook de tabloids - tegen het einde van de jaren '90 nam de muziek soms een achterbank in voor Dando's onvoorspelbare, chaotische publieke persona. Hij ontbond The Lemonheads in 1997 na een turbulent optreden in Reading Festival. In 2003 bracht hij zijn geprezen soloalbum ‘Baby I’m Bored’ uit - stiller en introspectiever, het hintte naar een nieuwe fase. Maar het duurde niet lang voordat The Lemonheads herboren werden. In 2006 markeerde een titelloos album een frontale botsing van woordrijke jaren '70 punk en kosmische country, gevolgd door ‘Varshons’ (2009) en ‘Varshons 2’ (2019), twee mixtape-achtige collecties van coverversies die varieerden van Townes Van Zandt tot GG Allin, Leonard Cohen tot The Bevis Frond - altijd met dezelfde emotionele helderheid en melodieuze magnetisme die Dando's output definieert. Door de jaren heen is de vorm van The Lemonheads verschoven - Descendents, Dinosaur Jr, Blake Babies en leden van Fuzzy zijn allemaal door de gelederen gegaan - maar in de kern is altijd Dando's songwriting geweest: wrang, kwetsbaar, pakkend en waar. With Love Chant, die kern brandt weer helder. Recente jaren hebben de invloed van de band alleen maar verdiept. Artiesten zoals Courtney Barnett, Waxahatchee, Phoebe Bridgers en MJ Lenderman noemen The Lemonheads als ijkpunten, coveren hun liedjes en prijzen hun emotionele openhartigheid en melodieuze zuinigheid. As Record Collector merkte op: “The Lemonheads zijn altijd erkend als leveranciers van grade-A pop punk.” Of, in de woorden van Rolling Stone: “Weinig bands zijn in staat geweest om de lijn tussen de angst van grunge en de warmte van folk zo elegant te bewandelen als The Lemonheads.”