Logis-Floréal: regionalistisch Art Déco

De twee tweelingtuinwijken, Le Logis en Floréal, vormen met 1.500 woningen het grootste complex van goedkope woningen dat in België in het Interbellum werd gepland. Mogelijk gemaakt door de progressieve wet van 1919, die de Nationale Maatschappij voor Goedkope Woningen en Woonvertrekken oprichtte, is het het resultaat van de vereniging van twee coöperaties, waaronder die van de typografen van de krant Le Peuple. De tuinwijkbeweging werd geïmporteerd uit Engeland waar veel architecten, waaronder Jean-Jules Eggericx, coördinator van Le Logis-Floréal, tijdens de Eerste Wereldoorlog werden opgeleid. Het vormt een broedplaats voor zowel formeel als constructief experiment. Het verwijst naar een ruralistisch en individueel ideaal en berust tegelijkertijd op de solidariteit van de coöperanten. Deze nieuwe manier van leven combineert standaardisatie en het pittoreske, wat de sleutel tot het succes zal zijn. De tuinwijken zijn vanaf hun ontstaan ontworpen om een voedende functie voor hun bewoners te garanderen. Deze is overigens herontwikkeld via de Ferme du Chant des Cailles, tijdelijk geïnstalleerd op een openbaar terrein dat bestemd was voor de bouw van woningen. Vandaag staan de functies van stadslandbouw en huisvesting echter onder spanning: hoewel de vraag naar betaalbare woningen nog nooit zo groot is geweest, kan men het belang van open ruimtes en korte ketens niet negeren in tijden van klimaattransitie.