Ballroom

Ergens is aan Iemand de taak toevertrouwd om onvermoeibaar dezelfde ballen in dezelfde bak te leggen. Wat Iemand doet, dag na dag, jaar na jaar, zonder dat iemand echt weet waarom. In de hoop dat de muren niet op hem instorten, begint Iemand ballen naar ze te gooien. Zo laat Iemand de ballen steeds langzamere trajecten door de ruimte afleggen. Soms gracieuze en bedrieglijk eenvoudige trajecten, dan weer krachtige en complexe, aan het einde waarvan, als alles goed gaat, de ballen in de bak landen. Behalve dat het niet altijd goed gaat. En hoeveel "niet goed" kan Iemand verdragen? Terwijl de ballen veranderen in lasten, probeert Iemand ergens een nieuwe dimensie in tijd en ruimte te ontwarren – of in het hoofd – om te ontsnappen aan de kleurloze monotonie. En wanneer dat lukt, gebeurt er Iets dat je magisch zou kunnen noemen. Pour Ballroom, het publiek neemt plaats in een omgebouwde vrachtwagen. Beeldend kunstenaar Lodewijk Heylen heeft een betonnen decor gecreëerd waarin the jongleur Stijn Grupping stuiterende ballen een buitengewone choreografie laat uitvoeren, de vrucht van veel training en een beetje magie. Vergezeld van klanken gecomponeerd door de muzikanten Jochem Baelus en Frederik Meulyzer, en zonder een woord te zeggen, neemt Grupping iedereen mee op een onvergetelijke reis.