Sobran

« De duivel is alles wat niet God is, alles wat het lichaam in beweging brengt: de blues, de llanero-zang, rock, jazz, de yaraví, de bomba, de cumbia, reggaeton, salsa — alles wat ontketend is, het zwarte en het indiaanse, de cholo, wat de ondergrondse melodie wakker maakt, dat wil zeggen wat er opruiend is van binnen […] daar bevindt zich het nieuwe luisteren dat ons lichaam zal bevrijden van het rijk van de schoonheid, dat wil zeggen wat ons een nieuwe gedachte zal bieden. » Mónica Ojeda – Chamanes électriques à la fête du Soleil Porté door de duivelse rituelen van de cumbia, SOBRAN is een herstelritueel dat rouw en vreugde vermengt. Vijf danseressen wekken in zichzelf de herinnering aan de vermisten op. In echo met de latino-amerikaanse zoekende moeders, tarten ze de vergetelheid door dans, donderende kreten en vreugdezangen. Ze laten grenzen uiteenspatten, ze vormen één lichaam; een slag toegebracht aan straffeloosheid, een impuls van plezier tegenover geweld en overal, onophoudelijk, een oproep tot opstand. SOBRAN is een ontketende ademtocht voor het recht om te weten.