Klank als massa tegenover klank als meditatie in een grensverleggende double bill
Ze stonden allebei op scherp, maar nooit netjes in het midden: Iannis Xenakis en Giacinto Scelsi bewogen zich langs de rafelige buitenranden van de naoorlogse avant-garde, elk met een radicaal eigen kompas. Xenakis bouwde muziek als architectuur, geïnspireerd door natuurlijke processen – ruw, mathematisch en fysiek. De spaarzame Scelsi zoomde in op de kern van één enkele noot, alsof hij de tijd zelf wilde openvouwen. In dit concert ontmoeten twee complementaire werelden elkaar: klank als massa tegenover klank als meditatie. Bereid je voor op een intense luisterervaring, met muziek die niet zachtjes verleidt maar genadeloos meesleurt.