Op het podium vertelt Josépha over haar moeder, Pépée – advocate aan de balie van Luik, bijgenaamd "de witte wolf tussen de zwarte wolven". Een flamboyante en getormenteerde vrouw, verschrikkelijk briljant maar evenzeer nalatig, afwezig en toch alomtegenwoordig. Pépée reeg de rechtszaken aaneen zoals de glazen wijn… Gemarkeerd door een complexe relatie met alcohol, heeft ze de kindertijd van haar dochter diepgaand gevormd.
De voorstelling vertrekt vanuit de realiteit, flirt met stand-up, speelt met de directe aanspreking van het publiek, en glijdt dan af naar fictie en verbeelding. Verre van misère, werpt het een blik die zowel komisch als vol spot is op dit intieme verhaal. Tussen schaterlachen en verbijstering door, wordt humor een overlevingsinstrument, waardoor het tragische overwonnen kan worden en een universele ruimte wordt geopend waar andere verhalen kunnen resoneren.