Rodéo

Vijf jaar geleden liep Léa COVID op. Hoewel de tijd verstrijkt, nestelt de ziekte zich: de artiest werd gediagnosticeerd met long COVID. Ondertussen nemen onze natuurlijke hulpbronnen en watervoorraden af en branden onze bossen. De tekst van Camille Louis verkent ontsteking als een epifenomeen. Van traumatisch geheugen tot het Zoniënwoud dat is uitgedroogd door waterstress, tot de omstandigheden van de sociale brand in de buitenwijken van Lyon, we worden ondergedompeld in een verweving van beelden, geluiden en verhalen die onthullen wat de eigen, sociale en aardse lichamen verteert. De latentie van de mist resoneert met de hersenmist, de gesmoorde politieke herinneringen en de momenten rond de brand. De enscenering van Léa Drouet materialiseert zich in de organische scenografie van het collectief touche—touche en de soundscapes van Laurent S. Gérard (Èlg). Drie vertolkers dragen de woorden van een "ik" die vermenigvuldigd is, om de collectieve dimensie van kwalen en pogingen tot genezing te verkennen. De nieuwe creatie van Léa Drouet, Rodéo, stelt voor om uit het realisme en het individuele verhaal te stappen terwijl we onze affecten aannemen. Long COVID is daar een zeurende kwaal die een zekere porositeit aan de wereld vertaalt, waarvan het aangetaste lichaam de spiegel is.