Hiku

Zich terugtrekken uit de wereld om in zijn kamer te blijven en deze niet meer te verlaten. Choreograaf Éric Ming Cuong Castaing en performer en scenograaf Anne-Sophie Turion bedenken een ontmoetingsruimte met drie hikikomori's, mensen die in Japan teruggetrokken leven, soms jarenlang. In een delicaat apparaat worden de verplaatsingen en de spraak geanimeerd, worden nieuwe banden gesmeed tussen wezens die op afstand worden gehouden, die daardoor dichter bij elkaar komen. In een scenische ruimte die openstaat voor circulatie, zenden verschillende schermen gefilmde sequenties uit, die fragmenten onthullen van het leven van Shizuka Fujii, Mastuda Ippei en Tomohiro Yagi, de drie hikikomori-vertolkers. Telepresence-robots, bestuurd vanuit hun kamers in Japan, stellen hen in staat om live uit te drukken, te bewegen en te interageren door hun manier van aanwezig zijn te beheersen. Hun woorden worden live vertaald door Yuika Hokama, een menselijke interface met dit teruggetrokken universum. Het project weeft zo een netwerk van gevoelige middelen om een zacht contact te leggen met een gesloten wereld. De tastbaar gemaakte aanwezigheid van deze gewoonlijk onzichtbare personen creëert een gevoel van duizeligheid. Deze delicate ontmoeting, naar het beeld van de papieren wanden van de traditionele woning, stelt ons essentiële vragen over het bestaan en de kwetsbaarheid ervan, in een gewelddadige samenleving met steeds hardere contouren.