\"Het Dagboek van een Kamermeisje\" van Octave Mirbeau

Van 30 september tot 18 oktober 2026 Voorstellingen van dinsdag tot zaterdag om 20:15 uur – op zondagen om 16:00 uur Le Journal van een kamermeisje van een Octave Mirbeau Figure feministe uit het begin van de 20e eeuw. Célestine verlaat Parijs voor de "provincie", waar zij dienares is in dienst van rijke burgers. Dit meesterwerk van Mirbeau, een waar schandalig kroniek over de provinciale en Parijse zeden van de Belle Epoque, voert ons mee naar… Een grappige en felle satire! Regie: Danielle Fire Avec : Stéphanie Moriau Création licht: Bruno Smit La stuk Gepubliceerd in 1900, Le Journal van een kamermeisje van Octave Mirbeau is een subversief roman dat een fel portret schetst van de bourgeoisie van de belle époque door de ogen van Célestine, een scherpzinnige kamermeisje. Via een directe stijl hekelt het werk de hypocrisie, de perversie en de ontmenselijking van de dienstboden door hun meesters. Een virulente sociale satire in de deconstructie van de mythe van de burgerlijke respectabiliteit. Het personage schetst de futiliteit van de meesters die zij dient, met name de Lanlaire. Célestine wordt de voorrecht getuige van de verborgen laster van de hogere klasse. Mirbeau hekelt hier de gebreken van de bazen. Célestine zelf wordt beschreven als sluw, hebzuchtig en manipulatorisch. Het formaat van het dagboek maakt een gefragmenteerde vertelling mogelijk, wat een indruk geeft van realisme en rauwe bekentenis, waar de "vuile was" van de bourgeoisie wordt tentoongesteld. Het verhaal wordt onderbroken door het onderzoek naar de moord op een jong meisje, symbool van de barbarie die schuilt onder het vernis van de provinciale samenleving. De auteur Octave Mirbeau is een toneelschrijver, journalist, criticus en kunstliefhebber. Geboren op 16 februari 1848 in een familie van notabelen uit Calvados, brengt hij een moeilijke jeugd en adolescentie door bij de jezuïeten, waarna hij na de ervaring van de oorlog van 1870 naar Parijs trekt in 1872 en daar zijn journalistieke debuut maakt. In 1883 wordt hij hoofdredacteur van "Grimaces", een antiopportunistisch en antisemitisch weekblad, een punt waarop hij overigens zeer snel zelfkritiek zal plegen. Hij stond eveneens bekend om zijn rechtvaardigheidsgevoel, verdedigde de onderdrukten en hekelde onophoudelijk de hypocrisie van de politieke en religieuze instellingen. Hij heeft er onophoudelijk toe bijgedragen, door zijn boeken en artikelen, aan de emancipatie van de geesten en de sociale vooruitgang. Auteur van het werk dat zijn grootste succes zal worden, "Le Journal van een kamermeisje", was hij een visionaire schrijver die zijn tijd vooruit was.