Céline is de moeder van een jongetje, Iago. Volgens de norm is hij "gehandicapt". Maar voor haar is hij simpelweg buitengewoon. Tania, die dezelfde genetische singulariteit heeft als dit kind, is zangeres. Op haar dertigste zou ze graag de liefde willen leren kennen. Eva is actrice. Ze deelt met de andere twee een passie voor het toneel. Via theater en livemuziek laten deze drie vrouwen ons de parallelle wereld van een handicap betreden. Achternagezeten door het geweld van instituten en de dwang tot normaliteit, verzetten ze zich en storten ze zich in de achtervolging van een utopie. Wat als een inclusieve wereld binnen handbereik van de verbeelding lag? Er was één kans op tweeëntwintigduizend dat Iago het Williams-Beuren-syndroom zou hebben. Die kans koestert zijn moeder, zij die dagelijks evolueert naast een kind met een andere intelligentie, gepassioneerd door mechanica, bezitter van ongeëvenaarde sociale interactievaardigheden. Toch houdt de school voet bij stuk: Iago moet uit het klassieke traject worden gehaald en naar een gespecialiseerd instituut worden gestuurd. Dat is buiten de vastberadenheid van deze moderne amazone-moeder gerekend, die tot alles bereid is zodat haar kind het recht heeft om te bestaan zoals hij is, omdat hij perfect is zoals hij is. Net als het dagelijks leven van de regisseuse is de theatricaliteit van Chance rock-'n-roll, bruisend van lef en energie. Het vrouwelijke trio evolueert binnen een intergalactisch decor, gewapend met humor en poëzie om de realiteit te overstijgen en op het toneel te zeggen wat in het leven niet wordt gezegd. Van het geluk om moeder te zijn tot de angst voor een extreemrechtse samenleving waar prenatale genetische tests verplicht zouden zijn, Céline Beigbeder neemt ons mee in een vrolijke marathon met aan de finish de hoop op een minder beknotte en inclusievere samenleving.