Loin de Linden

Een jonge man probeert te ontcijferen wat er aan de wortels van zijn identiteit ligt. Geen keuze, hij moet de draad van de tijd terugspoelen, luisteren naar de verhalen van vroeger, die verhalen die het mogelijk maakten dat zijn eigen verhaal kon bestaan. Zo orkestreert hij de ontmoeting, getint met dromerigheid, van zijn grootmoeders. Eugénie en Clairette: twee vrouwen die elkaars tegenpolen zijn, wier paden elkaar in het echte leven nauwelijks hebben gekruist. Maar nu neemt hun kleinzoon bezit van het familieverhaal, nu roept hij Eugénie en Clairette op en veroorzaakt de botsing van hun werelden. De woorden komen beetje bij beetje vrij: ze verstrengelen zich, klinken vals, zingen in koor, verbazen. In de keuken van Eugénie, het toneel van deze tijdloze dialoog, worden we uitgenodigd om te luisteren naar alle woorden, zelfs die welke moeilijk uit te spreken zijn. "Loin de Linden" is een tekst van een zeldzame intensiteit. De pen van Veronika Mabardi neemt ons mee op een grote tocht vol menselijkheid.