De slapende kinderen - Hervatting

Een man duikt in de familiearchieven — vergeelde foto's, super 8-films — om te begrijpen en niet te vergeten. De jaren 80. De jaren « aids ». De beelden van zijn oom Désiré, gestorven aan wat men toen « de ziekte van de drugsverslaafden en de flikkers » noemde. Op het kruispunt van het autobiografische verhaal en het documentaire onderzoek, reconstrueert de tekst het verschijnen van aids in de familie van de auteur, terwijl hij ook in de coulissen van het internationale medische onderzoek duikt: de race om het virus te identificeren, de zoektocht naar een behandeling, de doodlopende wegen, de hoop en de rivaliteit tussen Franse en Amerikaanse onderzoekers. Veertig jaar na het overlijden van Désiré, voert Anthony Passeron een dubbel onderzoek uit: dat van de familiegeschiedenis, waar de mechanismen van stilte, schaamte en ontkenning aan het licht komen; dat van de wetenschappelijke geschiedenis, een wereldwijd medisch epos verweven met het intieme. « Ik heb geprobeerd te begrijpen wat men op dat moment in het dorp van mijn grootouders over deze ziekte kon weten. (…) Alleen het schrijven kon deze geschiedenis weer op orde brengen. » — Anthony Passeron Sur scène, vier vertolkers geven gestalte aan de spanning tussen kleine en grote geschiedenis, tussen intiem geheugen en collectieve geschiedenis. ⚠️ Aanwezigheid van rook (zwakke pyrotechniek maar aanwezig)